Herzaman;
İnancımı gözlerine,
kelimelerimi avuçlarına taşıma isteğindeyim.
Ya da;
Sesinle avunup,
geceyi delen fısıltılarına gündüz çığlıkları eklemek.
Bazen;
Mor dudaklarına özlemimi,
dargınlığına özrümü iliklemek.
Birde;
Yarımı vermeyi avuntu,
sözlerini deliliğime övgü saymak!
sonunda;
Bakışlarının menzilinde olabilmek,
dalgalarında uyuyabilmek
yazgımı pamuk ellerine emanet etmek gibi
umut yüklü isteklerim oldu..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder